Rozdział 2

-Halo?- przytrzymałam telefon ramieniem i zamknęłam drzwi kopniakiem.
-Idziemy dzisiaj do klubu- pisnęła przyjaciółka.
-Zwariowałaś? Mam jutro pracę!
-Jak każdy- niemal widziałam jak dziewczyna przewraca oczami w charakterystyczne dla siebie sposób.
-No nie wiem... Nie chce mieć kaca przy....
-Weź przestań!- przerwała- Nie pozwolę żebyś została zgorzkniałą starą panną z kotami. Za godzinę jestem u ciebie i idziemy na imprezę.

*

-Dwa podwójne- Clarie rzuciła pieniądze na blat i odwróciła się tyłem do kelnera.

-Ty zgłupiałaś do reszty!

-Przestań. Co to za impreza bez alkoholu?

Usiadłam na wysokim, barowym krześle i nerwowo poprawiłam sukienkę. 

-O mój Boże...

-Czy to...

-Tak to chyba...

-O matko, moge autograf?

Odwróciłam się w stronę hałasu. Nawet przy głośnej muzyce, ciężko było nie usłyszeć tłumu rozwrzeszczanych nastolatek. W otoczeniu grupki dziewczyn stali młodzi mężczyźni. Uśmiechali się robili zdjęcia i podpisywali koszulki. 

-Alex to Borussen!- Clarie wypiła duszkiem swojego drinka i zaczęła ciągnąć mnie w ich stronę. 

-Kto?

-Wciąż zapominam że nie kręci cie piłka. Powiedzmy że to ktoś ważny dla Dortmundu. 

Zatrzymała się gwałtownie.

-Musze poprawić makijaż!

Pozwoliłam się poprowadzić do toalet a potem starałam się cierpliwie czekać aż przyjaciółka skończy się malować. 

-Nie chce tu tkwić- wskazałam głową grupkę plastikowych blondynek przepychających się przed lustrem- Zaczekam na zewnątrz. 

BUM. Drzwi zderzyły się z twarzą. A może twarz zderzyła się z drzwiami? 

-Hej, wszystko w porządku?- poczułam jak obejmuje mnie ciepłe ramię. 

-Jasne- wyrwałam się i potarłam obolały nos.

-Na następny raz musisz być bardziej ostrożna- uśmiechnął się lekko i podał mi rękę- Przy okazji Leo jestem.

-Alex.

-Chodź do nas.

-Ale nie wypada mi..

-Nie wypada ci odrzucić mojego zaproszenia, masz racje.- zaczął ciągnąć mnie w kierunku jednego ze stolików.

-Ale moja przyjaciółka...

-To duża dziewczynka, poradzi sobie .  

*

-To Iggie, Martha, Nika, Marco, Mario, Moritz i Nuri- Leo wskazał na poszczególne osoby. Dziewczyny przywitały mnie przyjaznym uśmiechem a chłopcy tylko machnęli ręką. 

-Szanowne towarzystwo to jest Alex.

-Miło mi poznać- mruknęłam trochę niezręcznie. 

-Siadaj do nas, co tak stoisz?- Iggie posunęła się bardziej w stronę Marco, robiąc mi miejsce. 

-Zamierzacie tutaj siedzieć?- zdziwiła się Martha- Ja idę tańczyć póki nie ma Schiebera!- pociągnęła Moritza za rękę i tanecznym krokiem ruszyła na parkiet. 

Nika podała rękę Mario i również oni po chwili kołysali się w rytm muzyki. 

Iggie pochyliła się nad napojem i pociągnęła łyk przez słomkę.

-To jak się poznałaś z Leo? Bo zakładam że fanką piłki nie jesteś. 

-Co?

Dziewczyna zaśmiała się perliście. 

-Zderzenie z drzwiami- rzuciłam na wyjaśnienie. 

-O taki incydent? Nuri też dzisiaj miał. Wjechał jakiejś kobiecie w tył samochodu. 

Przed oczami stanęło mi wydarzenie dzisiejszego popołudnia. Czy to możliwe...

-Alex jest dzisiaj wyjątkowo pechowa- zauważył ktoś za mną. Odwróciłam się i dostrzegłam mężczyznę, który zniszczył moje auto, który zawiózł mnie do domu i dał mi swój numer. Jak to możliwe, że wcześniej go nie zauważyłam? Że wcześniej nie dostrzegłam że to on? 

-Jutrzejsza kawa jest nadal aktualna? 

******************************************************************

Nie wiedziałam jak zakończyć ;__;